Gisterenmiddag ben ik met ons Bomma en Adelin naar zee gereden. Daar heb ik eerst de kerstversiering weggedaan, daarna de gordijnen vervangen en naar Blankenberge geweest om wat boodschappen te doen voor na de verhuis.

Het weer was niet al te denderend, maar we hebben het niet aan ons hart laten komen (we waren er immers om te werken). Waar ik wel enorm van geschokken was, is het water dat in de kelder stond. Tot in ons eigen berghok (waar onder de deur een betonnen muurtje staat van een 3 cm hoog) stond er water. Met een trekker heb ik geprobeerd om het water zo goed mogelijk uit ons hok te krijgen, zodat ik er zelf in kon zonder natte voeten te krijgen (tijdens het water wegtrekken stond ik in een rieten stoel die in de kelder stond).

De strandzetels, een mini wasmachine en mijn pé zijn kleren zijn allemaal meegekomen naar huis, zodat hij daar niets meer te zoeken heeft. Gisterenmiddag was er trouwens weer enorme ambras over de sleutels van de aanhangwagen (mijn pé wou me niet zeggen waar ze zijn, en dreigde er zelfs mee om de wielklem erop te steken zodat we er niet meer mee weg konden). Hij heeft er wel geen rekening mee gehouden dat ondertussen zijn sleutels van het appartement en ook de sleutels van de aanhangwagen (inclusief de wielklemmen) verdwenen zijn en hij daarmee niet meer kan dreigen.

Wie niet horen wil, moet voelen?