MYTHISCHE PLAATSEN (1): DE G-PLEK — Tot voor kort kon je ze zelfs chirurgisch laten vergroten, nu bestaat ze plots niet meer: de g-plek, de gevoelige plaats in de vagina die vrouwen hemelse orgasmes zou bezorgen. Wie weet de g-plek nog te vinden, en wie ligt er eigenlijk wakker van?

Erik Van Looy kondigde het enkele weken geleden nog met enige stelligheid aan in De slimste mens ter wereld: de g-plek bestaat niet. Hij leek dat op het eerste gezicht goed nieuws te vinden – kunnen we eindelijk ophouden er vruchteloos naar te zoeken, zag je hem denken. Van Looy baseerde zich ongetwijfeld op een nieuwsbericht dat begin januari de wereld rondging. Britse wetenschappers van het befaamde King’s College in Londen hadden meer dan 1.800 vrouwelijke eeneiige tweelingen van tussen 22 en 83 jaar oud gevraagd of ze een g-plek hadden. Iets meer dan de helft van de ondervraagden antwoordde bevestigend, maar de onderzoekers merkten dat veel eeneiige tweelingen het onderling oneens waren. Aangezien eeneiige tweelingen genetisch identiek zijn, volstond dat om te concluderen dat er geen genetische basis is voor het bestaan van de g-plek, en dat het dus ook geen orgaan kon zijn.

Dat is vreemd, aangezien de laatste jaren steeds meer ‘gespecialiseerde’ ziekenhuizen een heelkundige ingreep aanbieden waarbij vrouwen hun g-plek kunnen laten vergroten met een soort injectie, vergelijkbaar met botox. De resultaten zijn, volgens getuigenissen uit de eerste hand in tal van media, uiterst bevredigend te noemen. Toch vreemd, een orgaan vergroten dat niet bestaat.

Zijn de conclusies van de Britse onderzoekers dan wat kort door de bocht? Misschien. De leidster van het onderzoek, Andrea Burri, gaf zelf in interviews toe dat ze een verborgen agenda had. Ze wou vrouwen die gefrustreerd raakten omdat ze hun g-plek niet vonden, geruststellen. Een nobel streven, ongetwijfeld, maar geen bijster wetenschappelijk uitgangspunt.

Dat vond ook Sylvain Mimoun, een Franse gynaecoloog die eerder deze week op een congres in Parijs brandhout maakte van de studie van zijn Britse collega’s. ‘Ruim zestig procent van de vrouwelijke bevolking beschikt wel degelijk over een goed ontwikkelde g-plek, die wordt geactiveerd als ze op de juiste manier wordt gestimuleerd, en in de juiste setting.’

Zijn collega Pierre Foldès verweet de Britse onderzoekers gebrek aan respect voor wat vrouwen zelf beweren. ‘De conclusies van de Britse onderzoekers zijn waardeloos omdat ze uitsluitend steunden op genetische waarnemingen. Er bestaan veel varianten in de vrouwelijke seksualiteit, en eenvoudige ja/nee-vragen leiden nooit tot een juist antwoord.’

G-stresseerd

Dat valt dan tegen, want we wilden net vragen: wat is het nu, ja of nee? Sinds de Duitse seksuoloog Ernst Grafenberg in de jaren veertig de inwendige ‘vrouwelijke genotsknots’ ontdekte, is er namelijk al veel inkt aan verspild, maar een sluitend antwoord is er nooit gegeven. Tal van wetenschappers werkten zich in de belangstelling met onderzoek naar en uitspraken over de g-plek, maar eens raakten ze het nooit. Beverly Whipple, de seksuologe die de ontdekking van Grafenberg onder de aandacht bracht (en ze naar de eerste letter van ’s mans familienaam noemde) onderzocht zelf vierhonderd vrouwen en concludeerde dat de g-plek wel degelijk bestond.

Om de haverklap dook daarna een nieuwe studie op, die de bevindingen van Whipple nu eens bevestigde, dan weer ontkrachtte. In 2001 was er de befaamde Amerikaanse wetenschapper Terence Hines die, volgens hemzelf althans, met het definitieve oordeel kwam. ‘De g-plek is een mythe en bestaat alleen in het hoofd van een verwaarloosbaar aantal vrouwen’, was zijn wat misogyn klinkende conclusie. Een jaar later kwam een Maleisische wetenschapper genaamd Chua Chee Ann met beter nieuws: niet alleen bestond de G-plek, de man beweerde ook aan de overliggende zijde van de vagina een nog veel interessantere erogene plek ontdekt te hebben, te groot zelfs om het nog over een ‘plek’ te hebben. Hier was veeleer sprake van een zone. De Anterior Fornix Erotic Zone, meer bepaald.

Over Chua Chee Ann is daarna nooit meer iets vernomen, maar het debat liep voort. Vorig jaar kwam een universitair onderzoeksteam uit het Italiaanse Aquila tot een salomonsoordeel. Ze hadden de vagina van een aantal vrouwen gescand, en daaruit bleek dat sommige vrouwen een g-plek hebben en andere niet.

Als sommige vrouwen er een hebben en andere niet, dan kan het geen ‘officieel’ orgaan zijn. De prostaat is een orgaan omdat alle mannen, enkele onfortuinlijke uitzonderingen daargelaten, er eentje hebben. Maar wat is de g-plek dan wel? ‘De consensus is, of beter was, dat het een trosje hypergevoelige zenuwuiteinden is’, zegt seksuologe Frida Bogaerts (KU Leuven). Zij heeft er een carrière van veertig jaar opzitten en heeft de aandacht voor de g-plek zien komen, gaan, terugkeren en weer zien wegebben. ‘Ik heb altijd de indruk gehad dat de discussie over de g-plek vooral in wetenschappelijke kringen en in de media is gevoerd’, vertelt ze. ‘Weinig mensen liggen ervan wakker. Ik vind dat ook beter zo: de zoektocht naar de g-plek kan een aangenaam tijdverdrijf zijn, maar kan ook tot overbodige stress en prestatiedwang bij mannen leiden, en tot een gevoel van “onvolkomenheid, bij vrouwen.’

Goed, maar vertel ons dan waar hij ligt, dan hoeven we geen last meer te hebben van stress. ‘Als de gevoelige plek er is, dan ligt ze aan de bovenkant van de vagina’, zegt Bogaerts. ‘Eén of twee centimeter naar binnen, net achter de plasbuis. Als ze gestimuleerd wordt, krijgen vrouwen vaak eerst het gevoel dat ze moeten plassen, maar dat gaat snel over. Het orgasme dat erop volgt, gaat vaak gepaard met veel vochtverlies, de “vrouwelijke ejaculatie,, zoals dat wordt genoemd.’

G-fopt

Interessant, maar de vraag blijft: als men weet waar de g-plek ligt, als men weet dat ze werkt, hoe kan het dan dat er geen anatomisch bewijs voor kan worden geleverd? ‘Op die vraag moet ik je het antwoord schuldig blijven’, zegt Bogaerts. ‘Dat is eigenlijk ook niet het werk van seksuologen, wij houden ons bezig met de seksuele gezondheid binnen een relatie, niet met anatomie. De zoektocht naar de g-plek berokkent, zoals ik al zei, volgens mij meer kwaad dan goed. Vrouwen liggen er niet wakker van, omdat hun seksuele beleving veel minder genitaal is dan die van mannen. Veel mannen kunnen niet vatten dat het streven naar vijf explosieve orgasmen niet je seksuele prioriteit is, maar vrouwen zitten echt anders in elkaar: zij willen contact, interactie, affectie. Als seks voortdurend om het zoeken naar de g-plek draait, interesseert het hen al gauw niet meer.’

Is er dan in alle wetenschappelijke literatuur geen uitsluitsel te vinden over het fenomeen? ‘Ik vrees van niet’, zegt Bogaerts. ‘Zelfs niet in de bijbel van alle seksuologen, Human Sexual Response van Masters & Johnson. Dat duo seksuologen heeft in de jaren zestig en zeventig zowat alle seksuele handelingen en interacties in laboratoria bestudeerd, maar voor zover ik me kan herinneren komt de g-plek nooit ter sprake.’

De anatomische zoektocht naar de g-plek is eigenlijk een gynaecologische aangelegenheid, zegt Frida Bogaerts. ‘Maar de kwestie is dat gynaecologen vooral bezig zijn met medische problemen. De fysiologie van de last, niet van de lust, als ik het zo mag zeggen. De g-plek is voor hen geen prioriteit.’

Toch even polsen bij gynaecoloog Hendrik Cammu, bekend van zijn interventies in onder meer De laatste show. ‘Dat van die last en lust vind ik wat sterk uitgedrukt’, zegt hij. ‘Maar er schuilt wel een grond van waarheid in. Vrouwen gaan ook niet naar de gynaecoloog om over hun seksuele gevoelens te praten. Daardoor blijft een deel van de vrouwelijke anatomie onontgonnen terrein, om het zo te zeggen. Maar één ding kan ik je met zekerheid zeggen: als je het gebied waar de g-plek zou moeten liggen anatomisch onderzoekt, dan zul je niets vinden. Toch niets dat ook niet elders in de vaginawand te vinden is.’

G-vonden

De g-plek bestaat dus niet, concluderen wij gezwind, samen met Eric Van Looy. ‘Dat wil ik ook niet beweren’, zegt Cammu. ‘Maar het is niet, zoals lang werd gedacht, een plekje waar een bundel hypergevoelige zenuwuiteinden samenkomt. Wat het dan wel is? Daarvoor moet ik je de anatomie van de clitoris uit de doeken doen. Daar is eigenlijk pas tien jaar geleden grondig onderzoek naar gebeurd, wat de stelling van Frida Bogaerts wel een beetje bevestigt. Wat er ook van zij, de clitoris is meer dan een uitwendig gevoelig punt. Hij loopt inwendig nog zeker zeven centimeter door, in de vorm van zwellichamen. Als een vrouw opgewonden raakt, duwen die zwellichamen tegen de bovenzijde van de vaginawand. Als ze op die plek wordt gestimuleerd, wordt dus eigenlijk haar clitoris inwendig geprikkeld.’

Eigenlijk is de g-plek dus gewoon de achterkant van de clitoris. Dat is een beetje een afknapper. Blijft nog het mysterie van de vrouwelijke ejaculatie.

‘Inderdaad een boeiend fenomeen’, zegt Cammu. ‘Deels is het te verklaren als “orgastische incontinentie,. Een orgasme is een samentrekking van spieren in de onderbuik, en de blaas kan daaraan onderhevig zijn. Bij veel vrouwen is die ejaculatie dus gewoon urineverlies. We weten in ieder geval zeker dat het ejaculaat via de plasbuis naar buiten komt.’

Toch zijn er onderzoeken waaruit blijkt dat het vrouwelijke ejaculatievocht net géén urine is, maar qua substantie zou te vergelijken zijn met mannelijk prostaatvocht.

‘Dat klopt’, zucht Cammu. ‘Maar er zijn net zoveel onderzoeken waaruit blijkt dat het wel urine is. In het andere geval zegt de theorie dat het vocht afkomstig zou zijn uit de skeneklieren, wier taak het normaal is de plasbuis te smeren Maar daar is vooralsnog geen bewijs voor geleverd. Het is ook niet makkelijk om dat soort dingen te onderzoeken: je moet al met een potje bij een vrouw gaan staan op het moment dat ze zo’n orgasme heeft, om het vocht op te vangen.’

Het klinkt ook allemaal weinig sexy, om eerlijk te zijn. ‘Dat is precies wat ik bedoel’, zegt Frida Bogaerts. ‘Hoe meer je over dat soort dingen gaat nadenken, hoe minder plezier je eraan beleeft.’

Het is een beetje zoals met schaaldieren eten, dus.

(Bron: De Standaard)

No further comment

Een gerechtsdeurwaarder heeft vrijdag alle filialen van Makro bezocht en gevraagd om de Converse All Star-sportschoenen, die de keten in aanbieding heeft, voorlopig niet meer te verkopen.

Makro heeft al enkele weken een grote actie lopen rond All Stars, vertelt Philippe Raemaekers, die inkoopdirecteur non-food van Makro België is. De winkelketen had zo’n zevenduizend paren All Stars op de kop kunnen tikken en kondigde dat groot aan op de voorpagina van haar reclameboekje. Daarvan bleven er vrijdag nog zo’n achthonderd over.

‘Honderd tot honderdtwintig in elk van onze filialen.’ Die schoenen werden niet in beslag genomen. Ze worden veilig achter slot en grendel bewaard in de magazijnen van de winkels zelf.

‘De gerechtsdeurwaarder heeft ons gevraagd of we bereid zijn om mee te werken aan een gerechtelijk onderzoek naar de herkomst van die schoenen’, zegt Raemaekers. ‘Hij vroeg ook om de resterende voorraad niet langer te koop aan te bieden in onze winkels.’

Volgens Raemaekers wil men twee sporen onderzoeken: of de schoenen op een correcte manier zijn aangekocht en of ze namaak zijn. In beide gevallen is Makro er redelijk gerust in. ‘Ik heb vertrouwen in onze leverancier, met wie we al achttien maanden samenwerken, en in zijn bronnen.’ Al geeft Raemaekers wel toe dat Makro zijn leveranciers in gebreke heeft gesteld. ‘Maar dat is procedure om ervoor te zorgen dat de hele keten van leveranciers blootgelegd wordt.’

(Bron: De Standaard)

Eerlijk gezegd kan het mij niet veel schelen of schoenen van Converse namaak zijn of niet, als ik ze mooi vind, dan wil ik ze dragen ook

De deeltjesversneller Large Hadron Collider (LHC) gaat aan zijn eerste langdurige sessie beginnen. Het is een voorbereiding op het echte werk waarbij partikels tegen elkaar worden gekatapulteerd.

De deeltjesversneller zal achttien tot vierentwintig maanden onafgebroken aanstaan. Na de duurloop die LHC nu aangaat, wordt hij voor meer dan een jaar weer uitgeschakeld. De wetenschappers kunnen dan aan het toestel werken, zodat het klaar is om echt partikels te laten botsen.

Tijdens de test zullen de elektronenstralen een kracht aanhouden van 7 tera-electron-volt, of 3,5 TeV per straal. In de uiteindelijke tests wordt een kracht van 14 TeV aangehouden, maar daar zijn na de duurtest dus nog upgrades voor nodig.

“Een lange sessie is de juiste beslissing voor de LHC en voor de experimenten”, blogt directeur Steve Myers. “Het geeft de machine en de mensen de tijd om voorzichtig het werk voor te bereiden dat nodig is om 14 TeV toe te laten. En voor die experimenten zullen achttien tot vierentwintig maanden genoeg gegevens opleveren om de status van LHC als belangrijkste installatie voor hoog-energetische partikelfysica te bevestigen.”

De LHC is de krachtigste deeltjesversneller ter wereld. Het is een cirkelvormige tunnel van zeventien kilometer onder de grens tussen Frankrijk en Zwitserland. Hij is gebouwd om meer te weten te komen over materie en fysica.

(Bron: Zdnet)

Eens benieuwd wat de test gaat opleveren.

Sociaalnetwerksites zoals Facebook winnen steeds meer aan populariteit bij tieners en jongvolwassenen. En dat is de voorbije jaren ten koste gegaan van het klassieke bloggen, blijkt uit een recent onderzoek.

In 2006 had zo’n 28 procent van de Amerikaanse tieners en jongvolwassenen tussen 12 en 29 een blog, volgens de resultaten van een peiling die is uitgevoerd door het Pew Research Center. Eind 2009 zijn die cijfers teruggevallen tot 14 procent bij de tieners (12-17 jaar) en 15 procent bij de 18- tot 29-jarigen.

Tijdens diezelfde periode steeg het aantal bloggende dertigplussers van 7 procent in 2006 tot 11 procent in 2009.,

Driekwart jongeren zit op netwerksites

De onderzoekers wijten de terugval van bloggen aan de manier waarop de jongere internetgeneratie gebruikmaakt van het internet, en sociale netwerken in het bijzonder. Zowat driekwart (73 procent) van hen zit op netwerksites zoals Facebook en Myspace. Dat aantal zakt spectaculair naarmate gebruikers ouder worden: in de herfst van 2009 was maar veertig procent van de ondervraagde dertigplussers actief op sociaalnetwerksites.

De kwantitatieve resultaten van dit onderzoek zijn gebaseerd op data uit telefooninterviews, uitgevoerd door Princeton Survey Research International bij achthonderd Amerikaanse tieners tussen 12 en 17 (en een ouder of een voogd).

Het onderzoek maakt deel uit van een reeks studies van het Pew Research Center die het gedrag, de waarden en meningen van moderne tieners en twintigers in kaart brengen.

(Bron: De Standaard)

Sommigen onder ons doen toch nog hun best

Gisterenmiddag ben ik met ons Bomma en Adelin naar zee gereden. Daar heb ik eerst de kerstversiering weggedaan, daarna de gordijnen vervangen en naar Blankenberge geweest om wat boodschappen te doen voor na de verhuis.

Het weer was niet al te denderend, maar we hebben het niet aan ons hart laten komen (we waren er immers om te werken). Waar ik wel enorm van geschokken was, is het water dat in de kelder stond. Tot in ons eigen berghok (waar onder de deur een betonnen muurtje staat van een 3 cm hoog) stond er water. Met een trekker heb ik geprobeerd om het water zo goed mogelijk uit ons hok te krijgen, zodat ik er zelf in kon zonder natte voeten te krijgen (tijdens het water wegtrekken stond ik in een rieten stoel die in de kelder stond).

De strandzetels, een mini wasmachine en mijn pé zijn kleren zijn allemaal meegekomen naar huis, zodat hij daar niets meer te zoeken heeft. Gisterenmiddag was er trouwens weer enorme ambras over de sleutels van de aanhangwagen (mijn pé wou me niet zeggen waar ze zijn, en dreigde er zelfs mee om de wielklem erop te steken zodat we er niet meer mee weg konden). Hij heeft er wel geen rekening mee gehouden dat ondertussen zijn sleutels van het appartement en ook de sleutels van de aanhangwagen (inclusief de wielklemmen) verdwenen zijn en hij daarmee niet meer kan dreigen.

Wie niet horen wil, moet voelen?

BRUSSEL – Vervuilende stoffen beïnvloeden duidelijk de hormoonhuishouding van Vlaamse adolescenten. Dat blijkt uit een onderzoek van Universiteit Gent (UGent) dat woensdag bekendgemaakt werd. Stoffen als pesticiden en zware metalen doen volgens het onderzoek de hormoonconcentraties stijgen of dalen.

‘Aangezien hormonale concentraties in het menselijke lichaam belangrijk zijn voor nagenoeg alle biologische processen, wijzen deze waarnemingen erop dat niets van wat in ons lichaam gebeurt, ontsnapt aan de invloed van vervuilende stoffen in onze omgeving’, luidt het.

Bij 14- en 15-jarige jongens bleken de concentraties van geslachtshormonen te stijgen in associatie met hogere concentraties in het bloed van pcb’s, het pesticide hexachlorobenzeen of DDE, een chemische stof die tijdens de stofwisseling wordt gevormd na contact met het pesticide DDT. De hormoonconcentratie daalt daarentegen bij hogere concentraties van cadmium in de urine.

Zo bleek een verdubbeling van de pcb-concentratie in het bloed gepaard te gaan met een stijging van 18,6 procent van het vrije (actieve) testosteron in het bloed. Een verdubbeling van de cadmiumconcentratie in de urine zorgt dan weer voor een daling van 17,6 procent van dat vrije testosteron in het bloed, terwijl een verdubbeling van de hexachlorobenzeenconcentratie in het bloed gepaard gaat met een stijging van 17,6 procent van het vrije testosteron.

De Gentse wetenschappers werkten voor dit onderzoek binnen het Steunpunt Milieu en Gezondheid samen met collega’s van de universiteiten van Brussel, Antwerpen en Hasselt, met het Vlaams Instituut voor Technologisch Onderzoek en met het Provinciaal Instituut voor Hygiëne van Antwerpen.

(Bron: De Standaard)

Hmnz, dus gaan we binnenkort allemaal muteren?

Computerproblemen zijn een bron van frustratie en tijdverlies. Dat uit zich in praktijk vaak in een hardhandige aanpak. Maar liefst 36 procent van de Belgen slaat zijn computer of klavier.

Het cijfer is afkomstig uit een enquête van Microsoft bij vierduizend Europeanen. Microsoft peilde naar computerproblemen en de daarbij horende ergernissen. Een lange opstarttijd en te vaak opduikende berichten en pop-ups zorgen voor de meeste stress.

Tijdverlies
De voornaamste problemen zorgen vooral voor tijdverlies. Zo zegt 57 procent van alle Belgen elke dag gemiddeld tien minuten te verliezen aan grote en kleine computerproblemen. Een vijfde van de respondenten beweert gemiddeld een half uur te verliezen.

Het onderzoek is echter vooral een manier om Windows 7 extra in de verf te zetten. Zo benadrukt Microsoft dat Windows 7 de respondenten kan helpen met het vermijden van die problemen. Dat komt door nieuwe praktische functies en verbeteringen in het systeem.

Ironisch
Dat laatste willen we niet ontkennen, aangezien Windows 7 op algemeen gejuich werd onthaald door gebruikers en specialisten. Toch blijft het enigszins ironisch omdat negentig procent van alle computergebruikers, en dus hoogstwaarschijnlijk alle respondenten van de Microsoft-enquête, met Windows werkt.

(Bron: Zdnet)

Al een geluk dat mijn pc (meestal) niet traag is, of ik zou me bij die 33 % kunnen voegen

Vanmiddag heb ik de trein genomen naar Melsele, waar ik had afgesproken met m’n ventje. We zouden samen naar Antwerpen gaan om wat mooie profielfoto’s van hem te maken, maar door het slechte weer is de fotoshoot een beetje in het water gevallen. In de plaats daarvan zijn we gewoon naar de Meir gegaan om wat winkeltjes te doen. Het was, ondanks het natte weer, best gezellig en we hebben ons geamuseerd met elkaar.

Eenmaal terug bij hem thuis heeft m’n schoonma croque monsieurs gemaakt (al dan niet aangebrand), en daarna zijn m’n ventje en ik naar boven gegaan om wat te zoeken naar reisbestemmingen. En het heeft zijn vruchten reeds afgeworpen. De reis ligt zelfs al vast. Het is 5 daagjes Barcelona geworden (van 20 t/m 24 september). Ik weet het, het is nog erg vroeg, maar hoe vroeger je boekt, hoe goedkoper de vluchten en de hotels zijn.

Om 20u51 heb ik de trein terug genomen naar Gent, zodat ik tegen een uur of tien thuis was.

En nog goed nieuws: ik heb gisteren eens naar de Carrefour gebeld voor een studentenjob in de periode van half mei tot half juni. Deze morgen heb ik al telefoon gekregen dat het zo goed als in orde is. Met een beetje geluk kan ik dit jaar nog 2 maanden studentenarbeid doen voor ik de echte arbeidsmarkt instap.

Een ex-medewerker van Microsoft heeft een lanceerdatum voor de volgende versie van Windows gelekt. Het lijkt erop dat Microsoft de tijd tussen twee versies wil inkorten.

Volgens een blogpost van Chris Green, tot voor kort ontwikkelaar bij Microsoft, is de start van de ondersteuning voor Windows 8 voorzien voor 1 juli 2011. Dat is de eerste datum die uitlekt voor een opvolger van Windows 7.

Of het volgende besturingssysteem ook werkelijk Windows 8 gaat heten, is niet bekend. In de recente lijst Windowsversies is enige inconsistentie te bekennen. Zo zijn er enkele jaartallen als naam gebruikt (95, 98, 2000), een paar iets meer enigmatische namen (XP en Vista) en nu recent het kernelnummer met Windows 7.

Twee jaar tussenliggend
Volgens de planning komt Windows 8 nog geen twee jaar na Windows 7. De tijd tussen twee releases was ooit veel langer. Tussen Windows XP en het volledig vernieuwde Vista lagen vijf jaren. Windows 7 volgde ongeveer drie jaar na Windows Vista, waar het sterk op gebaseerd is. Die timing probeert Microsoft nu aan te scherpen.

De volledige planning is te downloaden bij Neowin.net. Deze planning bevat ook data voor Office 2012, dat halverwege 2012 moet verschijnen.

(Bron: Zdnet)

Allé hup, nog wat meer geldklopperij…

BRUSSEL – Sinds de allesverwoestende tsunami in 2004 zijn de Belgen duidelijk guller geworden met hun giften aan het goede doel. Dat blijkt uit cijfers van de Federale Overheidsdienst (FOD) Financiën, die De Zondag opvroeg.

“Voor het inkomstenjaar 2003 werd voor 126 miljoen euro fiscale aftrek gevraagd”, aldus Francis Adyns van Financiën. “De jaren erna ligt dat bedrag een stuk hoger, gemiddeld rond de 160 miljoen.” Wie 30 euro of meer schenkt aan een door de overheid erkende instelling, kan dat geld aftrekken van zijn totale netto-inkomen en krijgt met andere woorden een belastingsvermindering.

“De burger of onderneming die 100 euro schenkt, recupereert daarvan via zijn aangifte in de personenbelasting of in de vennootschapsbelasting gemiddeld 40 euro. Dat betekent dus eigenlijk dat de federale overheid gemiddeld 40 procent van de giften betaalt”, aldus Adyns.

Voor het inkomstenjaar 2003 lag het totaalbedrag van giften op 126 miljoen euro, waarvan de schenkers 51,5 miljoen recupereerden via hun belastingaangifte. In 2004, het jaar van de tsunami, werd 160 miljoen euro geschonken, waarvan de overheid 57,8 miljoen voor haar rekening nam. In 2005 was dat 68,9 miljoen, in 2006 61 miljoen en in 2007 66,1 miljoen.

(Bron: De Standaard)

M.a.w., we mogen ons binnenkort verwachten aan een wetsverandering waarmee de fiscale aftrekbaarheid van giften wordt beperkt / afgeschaft?